Sauvegarder l'histoire en PDF.
Choisis ce que tu veux imprimer. Dans la boîte de dialogue d'impression, sélectionne "Sauvegarder en PDF".
Jest piątek po południu na dworcu w Krakowie. Ola stoi na czwartym peronie i czeka na pociąg z Wrocławia. Dzisiaj ma spotkać kuzyna Tomka, który nazywa się Bartek. Tomek dostał niedawno podwyżkę i ma teraz w biurze mnóstwo nowej pracy. Dlatego nie może wyjść z firmy i poprosił Olę o pomoc.
Ola trzyma w ręku małe zdjęcie i patrzy na nie z problemem. To jest bardzo dawne zdjęcie. Tomek znalazł je w starym pudełku, bo nie ma nowej fotografii kuzyna. Zdjęcie ma już piętnaście lat. Na papierze widać niskiego, młodego chłopca. Chłopiec jest bardzo chudy i ma śmieszną twarz. Jest blondynem i ma krótkie, kręcone włosy. Wygląda na trochę nieśmiałego, ale bardzo miłego chłopca.
Rano w biurze Ola zapytała Tomka o Bartka. „Jak on wygląda?” chciała wiedzieć przed wyjściem na dworzec. Tomek próbował dokładnie opisać swojego kuzyna. Powiedział, że Bartek na pewno nie jest już taki niski jak na zdjęciu. Podobno jest teraz bardzo wysoki. Na pewno jest wyższy niż Tomek. Jego wygląd jest teraz inny, bo Tomek nie widział go od wielu lat. Mówił jednak, że to stare zdjęcie powinno wystarczyć.
Według Tomka różnica między zdjęciem a dzisiejszym Bartkiem jest bardzo duża. Może kuzyn ma teraz brodę, a może jest trochę gruby? Ola nie wie, czy szukać szczupłego blondyna, czy silnego mężczyzny z ciemnymi włosami. Tomek mówił też dużo o tym, jaki Bartek ma charakter. Kuzyn jest bardzo mądry i inteligentny. Jest też zawsze spokojny, nigdy nie jest nerwowy ani leniwy. Do tego jest bardzo uprzejmy dla wszystkich ludzi. Na pewno jest też bardzo szczery, tak jak cała rodzina Tomka.
Nagle na peron przyjeżdża długi pociąg z Wrocławia. Z wagonów wysiada mnóstwo pasażerów z walizkami i torbami. Ola stara się być cierpliwa i uważnie patrzy na twarze ludzi. Większość mężczyzn na peronie ma ciemne włosy i wcale nie pasuje do zdjęcia. Ola widzi wysokiego, przystojnego bruneta w długim płaszczu. Ten młody mężczyzna ma proste włosy i wygląda bardzo poważnie, ale zaraz wita się z jakąś blondynką. Obok przechodzi starszy, niski pan, który jest łysy. Ma też siwe włosy nad uszami i nosi okulary.
Na peronie jest coraz mniej ludzi, a pociąg zaraz będzie pusty. Ola jeszcze raz sprawdza stare zdjęcie w ręku. Myśli, że to był bardzo głupi pomysł. Niektórzy ludzie mają zawsze taki sam uśmiech, ale piętnaście lat to przecież bardzo dużo czasu. W takim czasie człowiek może zmienić prawie wszystko. Teraz Ola ma nadzieję, że chociaż jego głos brzmi dobrze, ale przecież nigdy z nim nie rozmawiała. Jak ona ma go teraz rozpoznać?
Nagle do Oli podchodzi młody mężczyzna z dużym plecakiem. Jest brunetem, ma krótkie włosy i małą brodę. Jego wzrost jest prawie taki sam jak Tomka. Mężczyzna ma miły uśmiech, a jego oczy trochę przypominają oczy Tomka. Staje przed Olą i patrzy na nią wesoło.
„Cześć, ty jesteś Ola?” pyta spokojnie.
Ola robi duże oczy i mówi, że zupełnie go nie poznała. Bartek patrzy na stare zdjęcie w ręku Oli i zaczyna się głośno śmiać. Naprawdę, dzisiaj wygląda całkiem inaczej. Ola pyta go, skąd wiedział, że to właśnie ona.
„Tomek wysłał mi wczoraj twoje nowe zdjęcie. Powiedział też, że łatwo cię znajdę, bo będziesz stać z małym zdjęciem i nikogo nie poznasz.”
1. Na którym peronie stoi Ola?
2. Ile lat ma zdjęcie Bartka?
3. Dlaczego Tomek nie może wyjść z firmy?
4. Co robi wysoki brunet w długim płaszczu?
5. Co Tomek powiedział Bartkowi o Oli?