Sauvegarder l'histoire en PDF.
Choisis ce que tu veux imprimer. Dans la boîte de dialogue d'impression, sélectionne "Sauvegarder en PDF".
Jest piątek wieczorem na ulicy Zielonej dwanaście w Krakowie. Dzisiaj jest piąty maja i są urodziny Oli. Ola urodziła się właśnie w tym mieście więcej niż trzydzieści lat temu. Dzisiaj wieczorem ma duże przyjęcie w swoim mieszkaniu na trzecim piętrze. Zaprosiła swoją rodzinę oraz dobrych przyjaciół z pracy i z kursu hiszpańskiego. Od rana wszystko dokładnie przygotowała, więc na dużym stole stoją już zimne napoje i pyszne zakąski.
O siódmej przychodzą pierwsi goście. Przy drzwiach wszyscy zdejmują buty, bo w Polsce to typowa tradycja w domu. Mama Ewa i tata Marek z dużymi wąsami przytulają córkę i dają jej piękny bukiet czerwonych kwiatów. Potem przychodzi brat Kuba oraz koleżanka Ania z biura. Na dużym balkonie wiszą czerwone i niebieskie balony, które przyniósł Jonas z Niemiec. Na końcu po schodach wchodzi Tomek z pierwszego piętra, ale w ręku ma tylko mały biały list zamiast pudełka.
Wszyscy są bardzo weseli i podekscytowani. Goście podchodzą do Oli i zaczynają składać jej życzenia. Każdy życzy jej dużo zdrowia, szczęścia i radości każdego dnia. Ania daje jej szybki pocałunek i szczerze jej gratuluje. Jonas patrzy na wszystkich z uśmiechem i pyta o polskie święta. Przyjaciele wyjaśniają mu, że w Polsce ludzie świętują nie tylko urodziny, Boże Narodzenie, Nowy Rok albo wesele. W naszym kraju bardzo ważne są też imieniny, dlatego ludzie spotykają się często kilka razy w roku.
Tomek włącza wesołą muzykę w salonie i po chwili w pokoju zaczyna się mały taniec. Nagle z kuchni wychodzi mama Ewa i przynosi wielki, słodki tort z owocami. Na górze stoją małe świeczki, a w mieszkaniu robi się cicho. Przyjaciele śpiewają głośno „Sto lat, niech żyje nam!” i w mieszkaniu jest bardzo wesoło. Potem tata Marek bierze szklankę do ręki i mówi krótki toast za wyjątkowy dzień córki.
W salonie jest głośny śmiech i wesołe rozmowy. Ola jest bardzo wzruszona, bo wokół niej siedzą wszyscy bliscy ludzie. Przez chwilę ma nawet ochotę trochę płakać ze szczęścia, ale zaraz cicho się śmieje. Patrzy na przyjaciół i cały czas się uśmiecha. Tomek mówi, że minęło już sporo czasu od ich pierwszego spotkania na przystanku tramwajowym. Od tego dnia minęło już tyle czasu, a ich przyjaźń jest dzisiaj bardzo silna. Ola cieszy się, że mogą wspólnie świętować ten piękny wieczór.
Nareszcie przychodzi czas na prezenty. Ola chce szybko otworzyć wszystkie pudełka na stole. Dostała ciekawą książkę od Jonasa, ciepły szalik od brata i ładną filiżankę od Ani. Jest bardzo wdzięczna za każdą rzecz i wszystkim pięknie dziękuje. Teraz Ola patrzy na Tomka i bierze od niego ten mały biały list. W środku leży mały klucz, a na papierze jest zdjęcie czerwonego roweru z piwnicy.
Tomek mówi, że ten nowy rower stoi na dole już od wielu miesięcy i ma nadal zero kilometrów. Wie, że Ola od dawna marzy o wycieczkach za miasto, więc daje jej swój prezent. Ola patrzy na zdjęcie i mocno przytula przyjaciela. „Jesteś naprawdę kochany, Tomku” mówi cicho. To bardzo udany wieczór i wspaniała impreza. Ola ma już świetny plan na nowy tydzień i patrzy wesoło na Tomka.
„To od poniedziałku jedziemy razem rowerem do biura” mówi Ola.
Tomek patrzy na przyjaciółkę z uśmiechem.
„Ty jedziesz rowerem, Olu. Ja nadal jadę tramwajem” odpowiada Tomek.
1. Gdzie Ola ma przyjęcie?
2. Dlaczego goście zdejmują buty?
3. Co w Polsce jest bardzo ważne obok urodzin?
4. Co jest w środku listu od Tomka?
5. Jak Tomek jedzie do biura?