Hikayeyi PDF olarak kaydet.
Ne yazdırmak istediğine karar ver. Yazdırma penceresinde "PDF olarak kaydet" seçeneğini seçersin.
Dziś jest środa. Jest wczesne popołudnie w centrum Krakowa. Tomek ma trochę wolnego czasu i wychodzi z biura na pocztę. W ręku trzyma mały biały papier. To jest informacja o liście z Wrocławia, od jego mamy. Na dole papieru jest adres poczty blisko jego biura. Tomek przychodzi po swój list i chce szybko wracać do pracy.
Tomek stoi przed dużym budynkiem poczty. Na drzwiach wisi biała kartka z godzinami pracy. Poczta jest otwarta od godziny ósmej rano do dwudziestej wieczorem. Oczywiście w dzień ludzie pracują, a w nocy i o północy poczta jest już zamknięta. Tomek patrzy na zegarek. Jest piętnaście po pierwszej. Nie jest jeszcze późno.
Drzwi są otwarte, więc Tomek wchodzi do środka. W sali przed okienkiem numer dwa stoi dużo osób. Kolejka jest naprawdę długa i nikt nie wychodzi z poczty. Okienko numer jeden jest zupełnie puste. Tomek podchodzi do przodu i widzi mały papier przy okienku numer dwa. Na papierze jest tylko jedno słowo. Przerwa.
Tomek znowu patrzy na zegarek. Przerwa zaczyna się o pierwszej i trwa trzydzieści minut. O wpół do drugiej pracownik poczty otwiera okienko i zaczyna pracę. Tomek myśli o swojej pracy w biurze. Piętnaście minut to nie jest dużo czasu. Tyle na pewno wystarcza. Tomek staje na końcu kolejki i spokojnie czeka.
Niestety, minuty idą bardzo powoli. Taka krótka chwila na poczcie jest bardzo nudna. Tomek patrzy na zegarek. Jest dwadzieścia po pierwszej. Okienko jest nadal zamknięte. Obok stoi młody mężczyzna i czyta gazetę. Przed nim kobieta w zielonej kurtce pisze coś w telefonie. Wszyscy czekają już bardzo długo.
Jest prawie wpół do drugiej. Tomek patrzy na małe drzwi za okienkiem. Pewnie pracownik zaraz wraca. Zegarek pokazuje dokładnie wpół do drugiej. Wszystkie oczy w kolejce patrzą na puste krzesło w okienku. Ale nikt nie przychodzi. Przez pięć minut nic się nie dzieje. Tomek znowu patrzy na zegarek. Jest pięć po wpół do drugiej. W sali robi się trochę głośno.
Nagle otwierają się małe drzwi z tyłu. Wreszcie przychodzi pracownik poczty z dużą filiżanką herbaty w ręku. Pracownik uśmiecha się do ludzi i otwiera okienko numer dwa. Teraz kolejka idzie bardzo szybko. Jeden pan wysyła duży list. Kobieta w zielonej kurtce kupuje znaczki na pocztówki. Po kilku minutach przed okienkiem stoi już sam Tomek.
Tomek mówi dzień dobry i daje pracownikowi swój mały biały papier. Pracownik bierze papier do ręki i uważnie go czyta. Potem patrzy na zegarek na ścianie, a potem na Tomka. Jest czterdzieści po pierwszej. Pracownik pokazuje palcem na jedno zdanie na dole papieru. Tomek też patrzy i wszystko staje się jasne. List z Wrocławia czeka na poczcie dopiero od godziny osiemnastej. Tomek jest tu cztery godziny za wcześnie.
Tomek dziękuje pracownikowi i wychodzi na ulicę. Wieczorem ma jeszcze zajęcia z hiszpańskiego. Kończy zajęcia o wpół do ósmej i wtedy wraca na pocztę, albo przychodzi jutro rano.
1. Dokąd idzie Tomek?
2. W jakich godzinach poczta jest otwarta?
3. Co jest na papierze przy okienku numer dwa?
4. Co robi młody mężczyzna?
5. Dlaczego Tomek jest cztery godziny za wcześnie?