Зберегти історію як PDF.
Вибери, що має бути на аркуші. У діалоговому вікні друку вибери "Зберегти як PDF".
Jest sobota rano i jestem w domu. Mój adres to ulica Zielona dwanaście w Krakowie. To jest bardzo spokojna i ładna dzielnica blisko centrum. Nasz budynek jest stary, ale bardzo ładny. Na parterze jest mały kiosk pana Zbyszka i mieszka tam też jego gruby kot Mruczek. W budynku nie ma windy. Dlatego na pierwsze piętro zawsze idę po schodach. To jest dobre ćwiczenie, a na pierwsze piętro nie jest daleko.
Mieszkam tutaj już od wielu lat. To nie jest moje własne mieszkanie. Wynajmuję je od pana Kowalskiego i co miesiąc płacę czynsz. Mieszkanie jest małe, ale bardzo wygodne i zupełnie mi wystarcza. Na naszej ulicy jest cicho. Wracam tu codziennie po pracy i mam swój spokój.
Mam dwa pokoje, małą kuchnię i łazienkę. W salonie stoi wygodna kanapa, mały stół i dwa krzesła. Jest tam też telewizor i dużo światła z dużego okna. Obok jest moja sypialnia. W sypialni stoi tylko duże łóżko i brązowa szafa na ubrania. W kuchni jest biała lodówka i mała kuchenka. Czasami robię tam prosty obiad i kawę. W łazience jest nowy prysznic i duże lustro. Wszystko jest blisko i na swoim miejscu.
Tylko jedna rzecz jest trochę trudna. Nie mam ogrodu, a mój balkon jest naprawdę bardzo mały. Stoi tam tylko jedno krzesło i mały kwiat. Z mojego okna i z balkonu jest widok na małą ulicę i stare drzewa. Bardzo lubię słońce, ale na moim balkonie brakuje miejsca dla gości.
Na trzecim piętrze mieszka moja sąsiadka i przyjaciółka Ola. Ona też wynajmuje mieszkanie w naszym budynku, ale jej mieszkanie jest bardzo duże. I Ola ma naprawdę ogromny balkon. Z trzeciego piętra jest piękny widok na cały Kraków. Na jej wielkim balkonie stoi duży stół, cztery wygodne krzesła i dużo zielonych kwiatów.
Dzisiaj nie mamy pracy ani zajęć z hiszpańskiego. Otwieram drzwi i wchodzi mój przyjaciel Jonas z Niemiec. Jonas chce dzisiaj pić kawę na słońcu. Patrzymy na mój mały balkon i na to jedno krzesło. Dwie osoby nie mają tam miejsca. Jonas uśmiecha się i patrzy na mnie. Ja też się uśmiecham i biorę dwie filiżanki kawy i ciasto z kuchni. Idziemy razem po schodach na trzecie piętro, do Oli. Moje małe mieszkanie jest świetne dla jednej osoby, a ogromny balkon Oli to nasz wspólny ogród.
1. Gdzie jest mieszkanie?
2. Od kogo narrator wynajmuje mieszkanie?
3. Co stoi na balkonie narratora?
4. Co jest wspólnym ogrodem?