Зберегти історію як PDF.
Вибери, що має бути на аркуші. У діалоговому вікні друку вибери "Зберегти як PDF".
Jest piątek wieczorem. Siedzę z Olą i Tomkiem na dużym balkonie Oli na ulicy Zielonej dwanaście w Krakowie. Wczoraj późnym wieczorem wróciłem do domu z wakacji. Mój urlop nad polskim morzem był naprawdę świetny. Tomek stawia na stole gorącą herbatę, a Ola pyta o mój wyjazd. Obiecuję pokazać przyjaciołom wszystkie zdjęcia.
Wcześniej myślałem o dalekiej podróży za granicę. Chciałem polecieć samolotem do innego kraju w Europie. W takim miejscu potrzebny jest jednak paszport i drogi bilet na lot. Świat jest bardzo duży, a ja nadal mało znam Polskę. W tym roku zostałem więc w Polsce, ale poza Krakowem. Nigdy wcześniej nie widziałem polskiego morza.
Od dawna marzyłem o takiej podróży na północ kraju. Z Krakowa nad morze jest bardzo daleko, to około sześciuset kilometrów. Nie chciałem spać na plaży w namiocie. Dlatego wcześniej zarezerwowałem mały, cichy pokój blisko wody. W końcu wyjechałem rano pociągiem z dużym bagażem. W czasie długiej jazdy czytałem nowy przewodnik o morzu i o ciekawych miejscach.
Po wielu godzinach przyjechałem na miejsce późnym popołudniem. Na początku wszystko było dla mnie nowe i trochę obce. Szybko jednak poznałem tę piękną okolicę. Polskie wybrzeże jest naprawdę bezpieczne i bardzo ładne. Jednego dnia zwiedziłem znane stare miasto. Widziałem zabytkowy kościół, stare domy oraz nowoczesny port. Na wodzie stał tam jeden wielki statek.
Bardzo podobała mi się także długa plaża. Pod nogami miałem ciepły, biały piasek. Słuchałem głośnego wiatru i patrzyłem na wysokie fale. Latem nad polskim morzem woda często jest zimna, ale powietrze jest świeże i zdrowe. Polacy chętnie spacerują przy wodzie nawet w ciepłych kurtkach. Raz wstałem bardzo wcześnie i zobaczyłem piękny wschód słońca. Wieczorem oglądałem też czerwony zachód słońca nad wodą. Cały krajobraz był po prostu cudowny.
To była dla mnie świetna przygoda. Ten wyjazd to teraz bardzo miłe wspomnienie. Pogoda była wspaniała, a ludzie byli bardzo sympatyczni. Wszędzie nosiłem ze sobą mój nowy aparat. Zrobiłem mnóstwo zdjęć dla Oli i Tomka. Teraz biorę aparat do ręki i pokazuję zdjęcia przyjaciołom.
Na pierwszym zdjęciu jest według mnie stary port i duży statek. Ola patrzy uważnie na ekran i nagle zaczyna się śmiać. Z przodu zdjęcia stoi wielki talerz z gorącą rybą i ziemniakami. Za talerzem widać tylko mały kawałek wody i biały statek. Tomek bierze aparat i ogląda drugie zdjęcie. Mówię z uśmiechem o czerwonym zachodzie słońca nad morzem. Tomek głośno się śmieje i pokazuje palcem na środek zdjęcia. Tam stoi duży kawałek słodkiego ciasta i filiżanka kawy. Słońce i fale są zupełnie małe gdzieś z tyłu za kawą.
Ola ogląda kolejne zdjęcia i nie może przestać się śmiać. Na trzecim zdjęciu jest plaża, ale z przodu leży wielka kanapka z serem i pomidorem. Na czwartym zdjęciu jest znana ulica dla turystów, ale na środku stoi moja miska z ciepłą zupą. Na piątym zdjęciu widać nawet nocne niebo i księżyc, a przed nimi leżą dwie świeże bułki.
Patrzę na swoje zdjęcia i teraz wszystko rozumiem. Świeże powietrze nad morzem jest bardzo zdrowe i człowiek jest tam ciągle głodny. Na wakacjach bardzo cieszyłem się z dobrego jedzenia. Tomek żartuje z mojego wyjazdu i pyta o pamiątkę. Otwieram torbę i daję przyjaciołom małą pamiątkę znad morza. Ola dziękuje za prezent i śmieje się głośno. Według Oli na pewno warto pojechać nad polskie morze dla takiego jedzenia. Ja też bardzo tęsknię za plażą, a szczególnie za tą pyszną rybą.
1. Gdzie narrator siedzi z Olą i Tomkiem?
2. Ile kilometrów jest z Krakowa nad morze?
3. Co narrator widział w starym mieście?
4. Co leży z przodu na trzecim zdjęciu?
5. Dlaczego człowiek jest nad morzem ciągle głodny?