Jest piątek po południu na dworcu w Krakowie . Ola stoi na czwartym peronie i czeka na pociąg z Wrocławia . Dzisiaj ma spotkać kuzyna Tomka , który nazywa się Bartek . Tomek dostał niedawno podwyżkę i ma teraz w biurze mnóstwo nowej pracy . Dlatego nie może wyjść z firmy i poprosił Olę o pomoc .
Ola trzyma w ręku małe zdjęcie i patrzy na nie z problemem . To jest bardzo dawne zdjęcie . Tomek znalazł je w starym pudełku , bo nie ma nowej fotografii kuzyna . Zdjęcie ma już piętnaście lat . Na papierze widać niskiego , młodego chłopca . Chłopiec jest bardzo chudy i ma śmieszną twarz . Jest blondynem i ma krótkie , kręcone włosy . Wygląda na trochę nieśmiałego , ale bardzo miłego chłopca .
Rano w biurze Ola zapytała Tomka o Bartka . „ Jak on wygląda ? ” chciała wiedzieć przed wyjściem na dworzec . Tomek próbował dokładnie opisać swojego kuzyna . Powiedział , że Bartek na pewno nie jest już taki niski jak na zdjęciu . Podobno jest teraz bardzo wysoki . Na pewno jest wyższy niż Tomek . Jego wygląd jest teraz inny , bo Tomek nie widział go od wielu lat . Mówił jednak , że to stare zdjęcie powinno wystarczyć .
Według Tomka różnica między zdjęciem a dzisiejszym Bartkiem jest bardzo duża . Może kuzyn ma teraz brodę , a może jest trochę gruby ? Ola nie wie , czy szukać szczupłego blondyna , czy silnego mężczyzny z ciemnymi włosami . Tomek mówił też dużo o tym , jaki Bartek ma charakter . Kuzyn jest bardzo mądry i inteligentny . Jest też zawsze spokojny , nigdy nie jest nerwowy ani leniwy . Do tego jest bardzo uprzejmy dla wszystkich ludzi . Na pewno jest też bardzo szczery , tak jak cała rodzina Tomka .
Nagle na peron przyjeżdża długi pociąg z Wrocławia . Z wagonów wysiada mnóstwo pasażerów z walizkami i torbami . Ola stara się być cierpliwa i uważnie patrzy na twarze ludzi . Większość mężczyzn na peronie ma ciemne włosy i wcale nie pasuje do zdjęcia . Ola widzi wysokiego , przystojnego bruneta w długim płaszczu . Ten młody mężczyzna ma proste włosy i wygląda bardzo poważnie , ale zaraz wita się z jakąś blondynką . Obok przechodzi starszy , niski pan , który jest łysy . Ma też siwe włosy nad uszami i nosi okulary .
Na peronie jest coraz mniej ludzi , a pociąg zaraz będzie pusty . Ola jeszcze raz sprawdza stare zdjęcie w ręku . Myśli , że to był bardzo głupi pomysł . Niektórzy ludzie mają zawsze taki sam uśmiech , ale piętnaście lat to przecież bardzo dużo czasu . W takim czasie człowiek może zmienić prawie wszystko . Teraz Ola ma nadzieję , że chociaż jego głos brzmi dobrze , ale przecież nigdy z nim nie rozmawiała . Jak ona ma go teraz rozpoznać ?
Nagle do Oli podchodzi młody mężczyzna z dużym plecakiem . Jest brunetem , ma krótkie włosy i małą brodę . Jego wzrost jest prawie taki sam jak Tomka . Mężczyzna ma miły uśmiech , a jego oczy trochę przypominają oczy Tomka . Staje przed Olą i patrzy na nią wesoło .
„ Cześć , ty jesteś Ola ? ” pyta spokojnie .
Ola robi duże oczy i mówi , że zupełnie go nie poznała . Bartek patrzy na stare zdjęcie w ręku Oli i zaczyna się głośno śmiać . Naprawdę , dzisiaj wygląda całkiem inaczej . Ola pyta go , skąd wiedział , że to właśnie ona .
„ Tomek wysłał mi wczoraj twoje nowe zdjęcie . Powiedział też , że łatwo cię znajdę , bo będziesz stać z małym zdjęciem i nikogo nie poznasz . ”